علاقه وافر ايراني ها به آرايش چهره

October 5, 2008

روي پيشخوان مغازه پرشده از رژلب هايي با مارک هاي مشهور( کلارنينز، شانل و …)، حدود 45 ساله به نظر مي رسد يکي يکي رژلب ها را وارسي مي کند و هر بار بعد از بستن در آن ها رو به فروشنده مي کند و زير لب غر مي زند « نه، دنبال يک رنگ نارنجي خاصم اين ها نيست» .
بعد از اينکه از پيدا کردن رژلبي با رنگ نارنجي خاص نااميد مي شود بقيه لوازم آرايش هايي را که انتخاب کرده، به سمت ديگر پيشخوان هول مي دهد تا فروشنده آنها را حساب کند و توضيح مي دهد که: «فکر کنم همه ي خانم هاي ايراني عاشق زيبايين، من خودم هم هميشه دوست دارم قشنگ باشم، به همين خاطر هم سعي مي کنم بهترين مارک لوازم آرايش را استفاده کنم و بيشتر از هرچيزي هم برايش خرج مي کنم با اينکه خيلي گرونه و براي هر کرم حدود 150هزارتومن بايد هزينه کرد اما با اين همه فکر مي کنم ارزشش را داره.»
در ايران ديدن زنان و دختراني که صورتهايشان را با انواع و اقسام لوازم آرايش درست کرده اند چيز تعجب آور و دور از انتظاري نيست؛ خط چشم هاي عجيب يا سايه هاي چند رنگ با فرم و نقش هاي مختلف، که ديدنش آدم را حيرت زده مي کند و به فکر مي اندازد که چقدر براي چنين آرايش هايي زمان و هزينه صرف شد؟ يا اصولا چرا بايد گروهي تا اين اندازه به آرايش چهره خود اهميت بدهند؟
سعيد (فروشنده مغازه) در حالي که با يک دست در مغازه را باز کرد و با دست ديگر کيسه هاي حاوي لوازم آرايش را به سمت خانم خريدار دراز مي کند منتظر مي ماند تا او کاملا از جلوي مغازه ناپديد شود «خانم ها خيلي خوبن، به راحتي خريد مي کنن» و در حالي که خنده بلند و شيطنت آميزي سر داده چشمکي مي زند و دنبال حرفش را مي گيرد که: «يک ذره اول سخت مي گيرن اما وقتي بيفتن روي دور خريد آن وقت خيلي خوب خريد مي کنن»

جعبه هاي کوچيک و بزرگ لوازم آرايش را که اين طرف و آن طرف پيشخوان رها شد مرتب مي کند ادامه مي دهد «ارزون ترين لوازم آرايش ها کره اي هستن مثل مارک اتود و گرون ترين ها کلينيک، لانکوم، ديور و … اما به هر حال کم کمش اگر کسي بخواد يه ريمل هم بخره بايد 10 هزارتومن هزينه کنه» براي عده اي هم اختصاص دادن قسمتي از در آمد ماهيانه براي خريد لوازم آرايش امري طبيعي به حساب مي آيد. فريبا 40 ساله که مشغول نگاه کردن به ويترين يکي از مغازه هاي لوازم آرايش فروشي در مرکز شهر است در اين مورد معتقد است:«اصولا يک سوم درآمدم را براي آرايش مي زارم چون من هم مثل اغلب خانم هاي ايراني زيبايي را دوست دارم هر چند الان ديگه آرايش کردن شده چشم و هم چشمي»
به اعتقاد گروهي، استفاده از لوازم آرايش در ايران به پديده اي خاص مبدل شده است که برخي زنان بدون استفاده از آن حاضر نيستند در جامعه و حتي در مراکزي که به نوعي اجبار وجود دارد که از اينگونه لوازم استفاده نشود، حضور پيدا کنند: «هر چند روز يکبار جلوي در ورودي خواهران، ماموران حراست مي ايستن و اجازه نمي دن کسايي که آرايش دارن وارد بشن» اين حرف ها را مريم 24 سال در حالي مي گويد که سعي دارد با جلو کشيدن مقنعه اش کمي آرايشش را مخفي کند تا شايد بتواند به راحتي وارد دانشگاه شود.

او مي گويد: « حاضر نيستم بدون آرايش از خونه بيرون بيام ، حتي براي دانشگاه آمدن. اغلب دانشجوها هم آرايش مي کنن خيلي کم اتفاق مي افته کسي را ببيني که بدون آرايش از خونه بيرون آمده. »
مريم 25 ساله، فروشنده يکي از لوازم آرايش فروشي هاي خيابان وزراي تهران، دليل استقبال فراگير براي استفاده از اقلام مختلف لوازم آرايش در ميان ايرانيان را در محدوديت هاي پوششي که براي آنان وجود دارد جستجو مي کند. او مي گويد: «به خاطر اينکه فقط گردي صورتشون بيرونه سعي مي کنن اين قسمت بهترين حالت را داشته باشه. به همين دليل هم هست که اينقدر بينيشون را عمل مي کنن در صورتي که اگر مي تونستن زيبايي هاي اندامشون را با لباس پوشيدن نشون بدن شايد اونقدر تمرکز روي صورتشون نمي کردن»
طره هاي لخت و مشکي موهايش روي هم مي لغزند و از کنار روسري زرد رنگ بيرون مي ريزند. هر بار با عجله سعي مي کند بخشي از موها را به زير روسري باز گرداند اما ناکام مي ماند.
براي گروهي از همسن و سال هاي نيلوفر 20 ساله هم آرايش کردن به نوعي تفريح و از راههاي جلب توجه براي جنس مخالف مبدل شده: «اين کار را مي کنن چون تو دلشون عقده شده، مي خوان جلب توجه کنن چون هيچ تفريحي ندارن. اين يه جوري براشون تفريحه و يکي ديگه هم اينکه پسرهاي ايروني اين جور دخترها را بيشتر دوس دارن.»
اما طي چند سال گذشته در ايران آرايش و استفاده از لوازم مرتبط با آن تنها منحصر به زنان نمي شود. چشمان درشت و مژه هاي مشکيش با ريمل، مشکي تر به نظر مي رسد و برق لبش چهره ظريفش را ظريف تر مي نماياند. شايد اگر خط ريش بلند و و دستان پرمويش که فرمان ماشين را گرفته، نبود، مي شد تصور کرد دختريست که بدون حجاب به خيابان آمده:«من يک ساله که از لوازم آرايش استفاده مي کنم؛ کرم پودر مي زنم، ريمل مي زنم و گاهي هم برق لب. استفاده از اينا به اين خاطر نيس که مشکل خاصي دارم بلکه فقط از اين لوازم استفاده مي کنم تا زيباتر باشم و چهره ام جذاب تر باشه و تو مهموني ها و جامعه بيشتر به چشم بيام. من و امثال من، از اينا فقط براي زيبايي استفاده مي کنيم دليل ديگه اي هم نداره.»
با وجود گرمي بازار مصرف لوازم آرايش در بين ايراني ها هنوز هم هستند گروهي مثل نيلوفر 20ساله که ترجيح مي دهند از اين گونه وسايل استفاده نکنند: « زياد استفاده نمي کنم چون به نظرم بدون آرايش آدم خوشگل تره. کلا هم با رنگ مو، آرايش زياد و … مخالفم.»
با اين همه بنا به برخي آمارها ايران سومين کشور از نظر واردات لوازم آرايشي در خاورميانه است که مصرف ساليانه فرآورده هاي آرايشي و بهداشتي در آن حدود يک ميليارد دلار برآورد مي شود.

http://www.bbc.co.uk/persian/news/st…ics_iran.shtml

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: