چرا به یک ساندویچ یک و نیم کیلومتری ببالیم؟

October 19, 2008

در میان موج منفی فزاینده علیه ایران در رسانه های جهان،‌ چرا ما باید به یک ساندویچ ۱۵۰۰ متری ببالیم؟
سینمای ما چگونه در دنیا مطرح می‌شود؟ دانش‌آموزی که دفتر مشق‌اش را گم کرده، بچه‌ای که کفش‌هایش پاره است، پسری که بادکنک سفید می‌خواهد. باید خوشحال باشیم که نخل طلایی و شیر طلایی و جایزه‌های دیگری را کسب می‌کنیم و چند فیلمساز ایرانی شهرت جهانی دارند؛ اما باید به این نکته هم توجه کنیم که چه تصویری از ایران در این فیلم‌ها به نمایش گذاشته می‌شود؟

ساندويچ 1500 منري

هالیوود سال‌ها است ایالات متحده آمریکا را بهشت گمشده‌ای به تصویر می‌کشد که هر فردی از هر رنگ و نژاد و ملیتی را به خود می‌پذیرد. اما آیا در حقیقت هم این‌گونه است؟ همان‌طور که مردم دنیا با دیدن فیلم‌های خارجی احساس می‌کنند که بیش از پیش با فرهنگ و محیط کشور سازنده فیلم آشنا شده‌اند، همان احساس را نیز در برابر فیلم‌های ایرانی خواهند داشت. آنها با خود خواهند گفت: «اوه…! پس ایران این‌گونه است!» پس ایران را سرزمینی بی‌آب و علف می‌بینند که بچه‌هایش به دنبال لنگه کفش و دمپایی می‌دوند.

حضور «گلشیفته فراهانی» و «میترا حجار» می‌تواند نمایش‌دهنده ایران واقعی باشد؟ شما وقتی برای شنیدن صدای یک خواننده افغانی به تالار وحدت می‌روید، در ذهن‌تان او را یک هنرمند افغانی تجسم می‌کنید که به واسطه هنر خویش از سرزمین اشغال‌شده و قحطی‌زده خود رهایی یافته است. آیا با گوش دادن به نوای دلنشین او می‌توانید شهرهای آباد و فرهنگ افغانستان را به تصویر بکشید و تصاویری از طالبان و مجسمه گلوله‌باران شده بودا را از مغزتان پاک کنید؟

برخی سایت‌های خبری نوشته اند که تعدادی از شهروندان به آماده کردن طولانی‌ترین ساندویچ دنیا اعتراض کرده‌اند. آیا در شرایطی که مقام نخست تلفات تصادفات رانندگی به نام ایران ثبت شده، انتشار نام کشورمان به عنوان میزبان درازترین ساندویچ دنیا عملی بی‌ارزش است؟ درست است که می‌شد معادل هزینه درست کردن ساندویچ را برای افراد نیازمند صرف کرد، اما آیا باید باز هم دست روی دست گذاشت و در مقابل تبلیغات منفی رسانه‌های دنیا سکوت کرد؟

طولانی‌ترین ساندویچ دنیا که صبح روز جمعه در پارک ملت آماده شد، بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های بین‌المللی داشت و نتیجه آن با وارد کردن کاراکترهای «Iran + Sandwich» در بخش جست‌وجوی اخبار سایت گوگل قابل مشاهده است. نام ایران برای چند روز به عنوان میزبان بزرگ‌ترین ساندویچ جهان، در وب‌سایت‌ها و روزنامه‌های دنیا قابل مشاهده خواهد بود.

ساندویچی که با ۷۰۰ کیلو گوشت شترمرغ، ۷۰۰ کیلو گوشت مرغ، ۱۰۰ کیلو فلفل دلمه، ۱۲۰ کیلو پیاز، ۵۰۰ کیلو سس مایونز، ۷۰۰ کیلو قارچ، ۷۰۰ کیلو سس خردل، ۵۰۰ لیتر روغن مایع، ۱ کیلو زعفران و ۲ کیلو زیره آماده شد، توانست شهروندان تهرانی را به پارک ملت بکشاند تا مردم جهان ببینند که مردم ایران هم کفش، هم هندی‌کم و هم پارک دارند، هم ساندویچ می‌خورند، هم هامر سوار می‌شوند و هم توی جوی آب دنبال لنگه دمپایی نمی‌دوند.

pendar.net

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: